‘Schrijf op: persvrijheid is heilig’

Poetin

Ondanks de eis van de Verenigde Staten denkt Vladimir Poetin er niet aan NSA-klokkenluider Edward Snowden uit te leveren. ‘Nee natuurlijk niet, ben je nou helemaal besodemieterd.’

‘Pislink’ wordt hij er van, ‘dat gelazer van Amerika.’ De Russische president is zichtbaar geëmotioneerd. ‘Willen ze die Snowden uitgeleverd hebben om god-weet-wat met hem uit te voeren. Die arme man moet heel de wereld over vluchten. Alleen maar omdat hij de waarheid aan het licht bracht.’

‘Nou dan hebben ze aan Rusland een verkeerde. Persvrijheid is voor mij heilig, schrijf dat maar op. Nee, moet je me niet zo stom zitten aangapen. Pen pakken en opschrijven: voor Poetin is persvrijheid heilig.’ Met zijn blote vuist slaat hij een gat in de eikenhouten tafel. ‘Schrijven!’

‘Sorry,’ zegt hij even later. ‘Dat was niet netjes van me. Zullen we even een rondje lopen door de dierentuin om de gemoederen te laten bedaren?’

In de Moskou Zoo staat een jong meisje te huilen bij de berenkuil. Ze heeft haar knuffelkonijn tussen de beren laten vallen. Zonder ook maar een moment te twijfelen (‘Schrijf dat maar op!’) ontbloot Poetin zijn bovenlijf en springt heldhaftig de kuil in. Nog geen vijf minuten later heeft hij alledrie de beren gewurgd.

‘Ze waren nog best sterk voor een stel grizzly’s,’ zegt hij terwijl hij hijgend naar boven klimt. ‘Maar,’ wijzend op zijn spierballen, ‘met deze sloopkogels valt niet te spotten.’

Terug in zijn kantoor zet Poetin het pluchekonijn van het meisje op zijn bureau. ‘Als aandenken. Nee, die geef ik niet terug, nu is hij van mij.’ Dreigend leunt hij voorover. ‘Schrijf dat alleen maar niet op. Want zie je die ring hier?’ Hij houdt z’n vuist omhoog. ‘Daar kan ik iemand mee doodslaan.’

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *